
Foto: Xosema · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0 · Faro de Punta Cabalo
Feito Real vs. Ficción
Os lectores adoran saber "isto pasou de verdade". Aquí podes descubrir que é histórico e que é creación literaria en O Papel que non Ardeu.
7 de outubro de 1934
O 7 de outubro de 1934, durante a folga xeral revolucionaria, un grupo de socialistas da Illa proclamou a República Federal na taberna O Nicho. O goberno provisional foi asinado nun papel de estraza. Presidente: Santiago Otero Pouso "Pajares". A mañá seguinte estourou unha bomba preto da ferraxería de José Búa. A Garda de Asalto desembarcou e detivo a Segundo Nine, que levaba o papel no peto. O Consello de Guerra celebrouse en marzo de 1935 na Escola Naval de Marín. Todos foron absolvidos.
Quen existiu de verdade e quen é creación literaria
Na novela
Fusilado en 1937, corpo en Area da Secada
Na realidade
Fusilado en 1937, corpo botado á ría lastrado con pedras, devolvido polo mar á praia de Area da Secada.
Na novela
Sobrevive con cadeas e palizas en Marín
Na realidade
Absolto en Marín en 1935. Sobrevive.
Na novela
Absolto en 1935, queda na illa
Na realidade
Detido co papel no peto, absolto en 1935.
Na novela
Asasinado en decembro de 1936
Na realidade
Asasinado en decembro de 1936 nun traslado.
Na novela
O taberneiro. Fuxiu.
Na realidade
Fuxiu.
Na novela
Condenado a 12 anos en 1935 e fusilado a finais de 1936
Na realidade
Condenado a 12 anos de prisión.
Na novela
Fusilado en xullo de 1937 en Pontevedra
Na realidade
Represaliado — mestre depurado.
Na novela
Fuxiu na noite do 20 de novembro de 1936; exiliado en Montevideo, morre en novembro de 1957. As súas cartas desde o exilio están no capítulo 21.
Na realidade
Non existe. Personaxe ficcional creado para dar voz a un mariñeiro anónimo.
Na novela
Xornalista que atopa o papel en 2026
Na realidade
Personaxe ficcional. Representa a investigación da memoria histórica no presente.
Na novela
Testemuña de 96 anos no peirao de O Cantiño
Na realidade
Personaxe ficcional. Representa as mulleres que gardaron a memoria da illa.
"Os nomes dos sete homes do papel son reais. O silencio tamén."
— Roberto Carlos Valverde Sabín